1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 [overzicht] - volgende

28/11/2013 - "Er zal gefoefeld worden! (hahahaha)"

Op de vorige gemeenteraad stelde de schepen Steppe van de CD&V het nieuwe sport-subsidieplan voor.

Dat is niet geheel onlogisch want naast gelijke kansen, sociaal beleid en ontwikkelingssamenwerking behoort ook sport tot zijn bevoegdheden. Dat kunnen we althans afleiden uit de informatie op de gemeentelijke webstek. Daar staat overigens ook dat hij verantwoordelijke is voor onderwijs terwijl iedereen weet dat er al sinds jaren geen echte gemeentescholen meer zijn. Waarmee nog maar eens bewezen is dat een mens niet alles moet geloven wat er in de gazetten en tegenwoordig ook online staat. Deze webstek is daar volgens kwatongen overigens een schoolvoorbeeld van.

Maar terzake: schepen Steppe, wiens werk als heemkundige ik overigens oprecht bewonder en die me dunkt een goede schepen voor cultuur was geweest, stelde ons ter zitting zijn nieuwe subsidiereglement voor de Affligemse sportclubs voor. Nu ben ik niet de specialist van de sportclubs, en dan doe ik mijn kennis van de lokale sportverenigingen nog teveel eer aan, maar ik keek toch uit naar de exposé van de schepen. Mijn interesse voor het reilen en zeilen van de Affligems sportclubs is immers omgekeerd evenredig aan mijn interesse voor subsidiëringen, vermits daarvoor uw en mijn belastingsgeld gebruikt wordt.

Tussen haakjes en vooraleer ik overladen met pek en veren door de gangen van de Bellekouter gejaagd word: ik heb niéts tegen het systeem van werkingssubsidies voor erkende verenigingen. Meer nog: ze lijken me essentieel voor hun goede werking en indien objectief en niet overvloedig toegekend ben ik er een groot voorstander van.

Terug naar de schepen met het plan, wiens lange uitleg ik u zal besparen - een opname van de zitting die u had kunnen opvragen op de gemeentelijke webstek had hierbij kunnen helpen, maar da's een ander triestig verhaal. Sta me toe het verhaal samen te vatten als een ellenlange opsomming van data en cijfers die de clubs moeten doorgeven en waarop dan een soort wiskundige formule wordt toegepast om dan tot het subsidiebedrag te komen. Het heeft allicht te maken met het feit dat ook wiskunde één van mijn talloze beperkingen is, maar ik had gehoopt dat het ofwel beter was uitgelegd, ofwel dat het verhaal zou besloten zijn met de mededeling dat er voor de clubs een excel-bestand ter beschikking gesteld zou worden waar ze enkel cijfers dienden in te voeren. Maar helaas ... dit toch belangrijke dossier was duidelijk niet zo goed voorbereid als we gewend zijn van de Propaganda Abteilung van de CD&V. Het leek mij en nogal wat andere raadsleden aan beide kanten van de kloof tussen meerderheid en oppositie te getuigen van eenzelfde eenvoud als pakweg een lezing in het Servo-Kroatisch over het effect van het Higgs/Boson-deeltje op top-quarks.

Ik onthield eigenlijk enkel dat hoe meer leden een sportclub heeft of beter: beweert te hebben, hoe meer geld ze krijgt.

Toen meer geleerde en/of gemotiveerde collega-raadsleden de schepen vragen stelden over de controle op de cijfers die de clubs zouden doorgeven en dan vooral over hun aantal leden, deed de schepen nog een korte poging om er zich uit te praten met een eerder verontrustend "och, we kennen mekaar allemaal in de sportraad, dat zal wel meevallen". Na een nieuwe poging vanop de oppositiebanken over het gebrek aan controle op de doorgegeven cijfers, gaf hij gewoon toe dat hij verwachtte "dat er gefoefeld zou worden" om er vervolgens eens smakelijk mee te lachen.

Voilà, daarmee weet u het. Er is nu een systeem dat subsidies voor sportclubs regelt maar dat systeem is zo lek als een mandje. Meer nog: men wéét dat het systeem niet waterdicht is en men bijgevolg niet in staat is op een correcte manier met ons belastingsgeld subsidies toe te kennen. Sommige clubs zullen foefelen, redeneert men. Ze zullen meer leden aangeven dan er in werkelijkheid zijn en zullen meer geld krijgen dan waar ze recht op hebben. Daardoor zal er minder geld over zijn om pakweg andere clubs te steunen of andere dienstverleningen van de gemeente te financieren.

Dankzij zo'n wankel dossier maar vooral dankzij zijn goedlachse erkenning van het toekomstige gefoefel met ons belastingsgeld, krijgt de schepen de allereerste banaan van deze legislatuur. We zijn in goeie handen! Smakelijk!
http://www.affligem.be/04/MyDocuments/gemeentelijk_subsidiereglement_2014-2019.pdf
 

27/09/2012 - De ene Vlaamsgezinde is de andere niet ...

Eind 2011, bij de oprichting van onze lijst Affligem.nu, viel het doek over een jarenlang aanslepende onderhandeling met N-VA.

Omdat de waarheid zijn rechten heeft, wil ik hier graag een beeld geven van wat ik samen met de collega’s van Leefbaar Affligem heb beleefd met de woordvoerders van de Affligemse afdeling van N-VA. En omdat een campagne beter gaat over ons steengoede project voor ons dorp en niet over gekibbel van vroeger, hoop ik dat hiermee de kous af is. Maar wie me de vraag stelt heeft recht op een eerlijk antwoord. En de afgelopen weken kreeg ik deze vraag dikwijls … dus, op het verzoek van velen en slechts voor deze ene keer: de uitleg over hoe de ene Vlaamsgezinde de andere niet is.

Vooreerst dit nog: van àlles wat hierna beschreven staat heb ik bronnen en getuigen. Ik heb geen zin in modder gooien, maar als iemand het waarheidsgehalte van dit relaas in twijfel trekt, zal ik niet aarzelen om getuigen op te voeren of emails te publiceren die ik heb bijgehouden. Wie het schoentje past …

Mijn verhaal begint in 2003. Na de implosie van de Volksunie stap ik met 2 andere raadsleden van de VU mee in de N-VA, het nieuwe project van Geert Bourgeois. Wie daar niét bij is, is Guy Uyttersprot die niet in de overlevingskansen van N-VA gelooft en volgens sommigen met de VLD onderhandelt in Affligem waar hij zou willen hebben toetreden in ruil voor een job als medewerker van Dominique Guns – iets wat Guy overigens met klem ontkent. De parlementsverkiezingen die volgen zijn geen succes voor N-VA en de partij gaat in kartel met CD&V, wat voor mij geen optie is. Ik blijf niet langer lid van N-VA en vaar een onafhankelijke koers in de gemeenteraad met Leefbaar Affligem, dat in 2006 2 gemeenteraadsleden en een 1 ocmw-raadslid haalt. N-VA haalt in die periode 1 zetel voor Guy, die dan toch aan boord is gekomen, al dan niet toevallig nadat hij aan de slag kon als fractiemedewerker bij N-VA.

Fast forward naar eind 2009. N-VA had zich net weer losgekoppeld van CD&V en wou op eigen benen staan. Het was toen echter nog een heel klein partijtje dat het nog belange niet goed deed in de peilingen. Het was dus, om het in ’t Latijn te zeggen “in tempore non suspectu” dat ik gecontacteerd werd door N-VA-er Frank Van Gool, die op zoek was naar versterking voor zijn partij die toen (en nu) welgeteld één van de 21 gemeenteraadszetels in Affligem had. Frank had 2 fracties op het oog: Leefbaar Affligem (2 raadsleden en 1 ocmw-raadslid in de oppositie) en Visie (idem maar in de meerderheid samen met oa N-VA). Die keuze was niet onlogisch. 4 van deze 6 mandatarissen kwamen uit de VU-stal en hebben een brede basis bij Vlaamsgezinde en/of liberale kiezers – kort door de bocht zo ongeveer datgene waar ook N-VA voor staat. Omdat we de versnippering van Vlaamsgezinde krachten in de gemeenteraad ook geen goede zaak vonden, waren we er bij Leefbaar Affligem vrij snel uit: we wilden ingaan op het voorstel van N-VA om aan boord te komen.

Dat was echter zonder Guy Uyttersprot gerekend die meteen aan een indrukwekkende reeks vertragingsmanoeuvers begon. Vergaderingen om één en ander concreet te regelen werden één keer uitgesteld, dan nog eens en nog eens om tenslotte gewoon van de agenda te verdwijnen.

Emails die we stuurden werden niet beantwoord. Berichten op antwoordapparaten bleven onbeantwoord. We kregen, kortom, geen enkele reactie meer van N-VA toen we wilden ingaan op hun voorstel en dat praktisch wilden regelen. Hooguit kwam er een telefoontje van Frank Van Gool om de boel te sussen en een nieuwe meeting in ’t vooruitzicht te stellen.

We zijn intussen al goed in 2010 en ten einde raad vragen wij hulp aan Ben Weyts, lokaal volksvertegenwoordiger van N-VA. Ook van hem: geen énkele reactie.

Een heel jaar lang blijft deze cinema aan de gang. Al wat we via-via te weten komen is dat N-VA nu plots twijfelt en niet langer de oude VU-ers van Visie en Leefbaar Affligem samen aan boord wil, maar hoogstens één van hen. Kwestie van niet teveel invloed te verliezen aan stemmentrekkers en zelf de greep op “hun” afdeling te behouden. Door alles op de lange baan te schuiven, werd ook voorkomen dat we partijlid werden en meededen aan de bestuursverkiezingen. N-VA heeft in Affligem niet veel leden en dus kon die verkiezing makkelijk gestuurd worden. Het resultaat mocht er zijn. Samen met Guy bezetten diens vader, broer en schoonzus naast Frank Van Gool en diens echtgenote de sleutelposities.

Wij formuleren, stilaan ten einde raad, nog één keer onze voorstellen: we willen lid worden van N-VA en samen naar de verkiezingen gaan. Als alternatief willen we ook een kartelformule overwegen als ons lidmaatschap een bezwaar kan zijn. We vragen ook geen énkele garantie op een mandaat of een plaats op de lijst. Enkel dat er dan voor niémand een garantie is en dat het stemmenaantal beslist wie wat gaat doen na de verkiezingen. Een mooi democratisch principe, kortom.

Pas in mei 2011 zit N-VA eindelijk met ons samen en krijgen we de boodschap dat ze eigenlijk liever zouden hebben dat we met de VLD zouden samengaan om zo met N-VA een meerderheid te kunnen vormen – er is immers een afspraak tussen de twee dat ze samen een meerderheid gaan vormen als dat kan, na de verkiezingen. Mein Lieber Gott im Himmel …

Omdat we niet konden geloven dat N-VA nationaal dit zou laten gebeuren, besloten we contact op te nemen met N-VA buiten Affligem. Verschillende nationale kopstukken, parlementsleden en medewerkers van de partij kregen bezoek van ons en telkens kregen we een zeer verbaasde blik nadat we ons verhaal hadden gedaan met de belofte dat ze ’t eens gingen nakijken. Veel zoden zette het niet aan de dijk, want telkens kwam er de melding van een veto van Guy Uyttersprot die bevreesd was voor zijn positie als kopman. Meer nog: we leerden dat Guy behoorlijk creatief met de waarheid was omgesprongen toen hij over ons werd aangesproken. Zo zouden we niet zijn opgedaagd op verschillende vergaderingen waar hij had zitten wachten, zouden we een voorstel van een aantal plaatsen op de lijst gekregen én afgewezen hebben enzovoort.

Intussen deed N-VA het nationaal stilaan goed tot zéér goed in de peilingen en dat deed de lokale afdeling dromen van een grote Affligemse fractie na de gemeenteraadsverkiezingen met Guy aan het hoofd van de fractie, in het schepencollege en mogelijks zelfs met de burgemeesterssjerp om (VLD zou bereid zijn die te geven in ruil voor een terugkeer aan de macht) . Het enige wat ze nog nodig hadden naast de nationale reputatie, was een paar stemmentrekkers, want die hadden ze eigenlijk niet in huis. Leefbaar Affligem kreeg dit voorstel: we mochten met hen op een lijst staan voor de gemeenteraadsverkiezingen. Mààr … we kregen geen lidkaart (want anders mochten we in het bestuur zetelen en konden we bijvoorbeeld wegen op het programma, de campagne of coalitieonderhandelingen). Lid worden mocht ten vroegste nà de verkiezingen. We mochten slechts 2 kandidaten leveren voor de lijst. We mochten dus niet eens onze 3 mandatarissen laten kandideren, laat staan de anderen die graag wilden meedoen. Indien één van ons het meeste stemmen haalde en we zouden tot de meerderheid toetreden, dan mocht die geen schepen worden. Tenzij er minstens 3 schepenen aan onze lijst zouden toekomen (as if …). Kortom: we mochten onze stemmen leveren en voor de rest moesten we onze smikkel houden.

Wat daar op volgde kan ik niet anders omschrijven dan een Stockholm syndroom. Ik onderhandelde al meer dan twéé jaar – ik herhaal het nog eens: twéé jaar!! - met Guy & Frank en begon te overwegen om op hun onzinnige voorstel in te gaan.

Maar dan was er Facebook, waar Geert Van Den Cruyce, ook al een ex-VU-er een bericht plaatste bij mijn oude foto van de VU-ploeg. Hij vroeg zich af waarom Visie en Leefbaar Affligem eigenlijk niet met mekaar in zee gingen. Van ’t één bericht kwam het ander (zo gaat dat op facebook) en een paar dagen later zaten Visie en Leefbaar Affligem aan tafel. We ontdekten dat Visie op net dezelfde manier aan ’t lijntje was gehouden door Guy & Frank en dat ze ons tegen mekaar proberen uitspelen hadden. ’t Was hen bijna gelukt.

Stijn, Rik, Guido, Chris, Mark, Veerle en ikzelf besloten om de sprong te wagen en mekaar het voordeel van de twijfel te geven: we zouden sàmen gaan werken en onze eigen dorpslijst maken. Waar we met N-VA gedurende 2 jaar gevorderd waren aan de snelheid van een bejaarde schildpad met 2 gebroken poten, was het princiepsakkoord hier op een halve dag rond.

Affligem.nu was geboren! Sindsdien is het vertrouwen in onze ploeg enkel gegroeid en is de sfeer in de groep zeer goed, onder meer dankzij onze geweldige nieuwe kandidaten die meedoen en ons een eigen identiteit geven.

Het blijft echter jammer dat de persoonlijke ambities van een eenzaam raadslid en een ambitieus voorzitter die ook in de gemeenteraad wil zetelen, verhinderen dat één enkele Vlaamsgezinde lijst “incontournable” wordt in de Affligemse gemeenteraad.

Naïef als ik kan zijn, heb ik na de oprichting van Affligem.nu aan Frank Van Gool voorgesteld om eens in alle vriendschap en nu de strijd gestreden was, bij een pint me zijn beweegredenen eens uit te leggen, want ik zag en zie er nog altijd niet de logica van in. Frank vond dat een goed idee en beloofde me te bellen om af te spreken. Vervolgens liet hij niets meer van zich horen.

Ik kan niet zeggen dat het me nog verbaasde …

Zoveel bokkesprongen en euhm … flexibiliteit leveren Frank en Guy elk een helft op van de laatste banaan van de maand voor de verkiezingen! Proficiat Frank en Guy!