vorige - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 [overzicht] - volgende

28/09/2011 - Lesley-Ann Poppe en het complot met de Brusselbaan

Er zijn zo van die mensen die overal en in alles een complot zien. Ik bijvoorbeeld.

Neem nu de werken aan de Brusselbaan en de manier waarop het schepencollege die werken aanpakt en communiceert met zijn inwoners. Waarom dat zo slecht geregeld is … geen kip die het kakelen kan.

Door de werken over zowat het hele Hekelgemse grondgebied, verzuipt de Langestraat in het verkeer. Gewoon en zwaar verkeer dat langs de steenweg passeert op normale dagen, maar nu door de ontstellende hoeveelheid verkeerslichten en de lange maanden dat deze werken nu al duren, uiteindelijk dan toch maar voor een sluipweg kiest. En hoewel het schepencollege toeterde dat zwaar verkeer zou verboden zijn, gaat het met dat soort beloftes net zoals met al de andere waar enige controle door de politie nodig is: ze blijft dode letter wegens te weinig tijd, te weinig manschappen, te weinig geld, … oh, wacht, neen, niét te weinig geld voor de politie. Dat kan niet, als ik zie dat ze recent nog zo’n zware motor gekocht hebben. Waar al die auto’s en motoren rijden, ik weet het niet zo meteen, maar in alle geval niet in de buurt van de Langestraat. Of de Bosstraat, die de Langestraat kruist en waar de afgelopen weken alweer drie ongelukken gebeurd zijn. Enfin, dat zijn degene die ik heb gezien. Misschien waren het er meer. Volgens het gemeentebestuur zijn het er overigens minder. Alles wat immers niet naar de politie gaat, weten ze officieel niet. Mijn interpellatie in de gemeenteraad over dit probleem lokte eerst wat ontkennend gesus en nadien volstrekt niets ter plekke uit. En ge gaat dat zien: bij de eerste dode die daar valt, gaan ze mekaar voor de voeten lopen om excuses te zoeken voor zichzelf en de verantwoordelijkheden naar mekaar doorschuiven. Om te besluiten dat niemand er iets aan had kunnen doen.
Ik weet het ... ’t is erg, beste lezer, maar blijf rustig ademhalen. Blijf kalm. Dit is nu eenmaal Affligem.

Ik had het trouwens over die werken aan de Brusselbaan. Als inwoner van Hekelgem ben ik intussen gewend geraakt aan het feit dat je de ene dag hier en de andere dag weer dààr de Brusselbaan overkan. De ene keer vlotjes, de andere keer enkel met moeite en in 4x4, maar bon, we geraken er. En daarbij, zou Leo Guns gezegd hebben, ge moet dat maar zien als snelheidsremmers.

Nu zijn die werken niet alleen in tijd maar ook in afstand steeds meer gaan toenemen en momenteel wordt er letterlijk over de hele lengte van het grondgebied van Hekelgem gewerkt. Of ligt het wegdek toch open.

De oversteek van de steenweg werd dan ook steeds moeilijker tot ik begin deze week moest vaststellen dat écht alles afgezet was. Er is geen doorkomen meer aan. Voor wie het niet geloven wil: klik op de foto hiernaast. Je zal zien dat àlle wegen van aan de abdij-kant van Hekelgem afgezet zijn voor wie de steenweg over wil.

Daarmee krijgen we in dat stuk van Hekelgem niet alleen de auto’s en vrachtwagens te verwerken die de steenweg willen ontwijken maar ook iedereen die de andere kant van het dorp wil bereiken moet nu ook al via de Langestraat ofwel omrijden langs Asse ter Heide, ofwel langs Erembodegem. Toch al een flinke tippel, me dunkt.

Voor wie niet goed oplet, lijkt één corridor nog open te zijn: de Domentveldstraat. Daar zijn ook al werken aan de gang op de rechterkant van de weg en links kan je dus nog tot op de steenweg geraken om die vervolgens over te steken. Maar … op bijgevoegde foto kan je duidelijk zien dat het verkeersbord met de blauwe pijl, die je aangeeft waarheen je moet rijden, je recht in de grote put in het wegdek doet rijden.

Een vergissing van een vermoeide werkman van de gemeente, dacht ik eerst, tot ik het plots duidelijk voor me zag … aan de abdij-kant van Hekelgem wonen vooral oppositieraadsleden. Meer nog: de lastigste luizen in de pels van de meerderheid wonen daar. Allicht is dit dus allemaal een soort opgezet plan om ons te verhinderen op de volgende gemeenteraden aanwezig te zijn. De abdij en omgeving worden een soort West-Berlijn, afgesneden van de rest.

Voorlopig houden we ’t nog wel uit, daar in ons getto. Hoewel … alle krantenwinkels liggen aan de andere kant van de barrière. Waar moet ik nu die P-Magazine met Lesley-Ann Poppe kopen? Kan iemand me een exemplaar kopen en opsturen per post? Via Aalst schijnt er nog post door te komen …

Voor zoveel gemaakte kosten op het budget van openbare werken én communicatie met als gevolg zo’n chaos gaat een halve banaan van de maand naar Stijn Stassijns, schepen van communicatie. De andere helft gaat naar naar Paul Geeraerts, schepen van Openbare Werken. Ik hoop dat ze begrijpen dat de trofee, gezien moeilijke verbinding met hun deel van het dorp, deze keer afgehaald dient te worden.
 

03/05/2011 - zilveren giraf op het kerkhof van Hekelgem?

Paul Geeraerts, onze Schepen-Bouwer, is iemand die al heel lang meedraait in de politiek. Paul zat al in de gemeenteraad toen er nog 78-toeren platen waren en maakte als schepen de opkomst én de ondergang van de fax mee. Ik wil maar zeggen, hij zit er al lang en heeft dus al veel meegemaakt en zien gebeuren. Als Paul dus op een zeker moment zegt dat hij iets raar heeft meegemaakt, dan kan je er gif op nemen dat het behoorlijk straf gaat zijn. Iets dat Roal Dahl en Steven King sàmen niet hadden kunnen verzinnen.

Het begon dus met Paul, die iets raars te vertellen had over het uitvaartpaviljoen voor het kerkhof van Hekelgem. En ja, ik zeg kerkhof. Ik heb een hekel aan taalinflatie en weiger het dus over de begraafplaats te hebben, gewoon omdat de kerk tegenwoordig gewoon wat verderop staat. Maar ik wijk af.

Laat ik u eerst vertellen dat zo’n uitvaartpaviljoen een soort gebouwtje is op het kerkhof waar men afscheid kan nemen van een overledene, beschut voor weer en wind. Een goed idee dus, zo’n paviljoen. De meeste kerkhoven in Affligem zijn immers netvliesverkruimelend lelijk en zo’n paviljoen is dus naast handig vrijwel zeker ook een esthetische verbetering. Ik was, kortom, voor het bouwen van die dingen.
En zoals dat altijd gaat werd er dus eentje in Teralfene gebouwd (de hoofdgemeente van Affligem, tussen 1976 en 1980 verkeerdelijk bekend als Groot-Hekelgem), vervolgens eentje in Essene en dan viel alles wat stil. Tot iemand op ’t schoon verdiep zich herinnerde dat ook Hekelgem een kerkhof had en iemand die er ooit geweest was, had er geen uitvaartpaviljoen gezien. En dus werd er nog snel eentje geregeld. Geld was geen probleem, dat is het nooit in Affligem, en het werd het iets wat leek op die dingen die je op de cover ziet van "Jommeke en de Zilveren Giraf". Het mocht zo’n 150.000 euro kosten.

Vervolgens werd er een aanbesteding uitgeschreven waarna de zaak werd toegewezen aan de 2e goedkoopste.

Jawel, de twééde goedkoopste. Niet aan de goedkoopste, maar een aannemer die duurder was dan de goedkoopste. Toegegeven, hij was goedkoper dan de 3e in rij, maar toch.


Dat is, laten we mekaar geen Walter noemen, zelfs naar Affligemse normen raar. Het Affligemse Sanhedrin vond dat bizar genoeg niét raar en dus ging de opdracht, zoals gezegd, niet naar de goedkoopste aannemer. En nu komen we tot wat Paul wel raar vond, maar ik iets minder. De goedkoopste aannemer kon niet lachen met deze toch ietwat ongebruikelijke manier van toewijzen, zelfs naar Affligemse normen, en trok naar de Raad van State. Daar hebben ze al een hele kast vol Affligemse dossiers liggen en waarschijnlijk ook een referendaris die zich voltijds met onze gemeente bezighoudt. Het antwoord was, alweer volgens de meerderheid bij monde van Paul Geeraerts, verbazend. De Raad van State gaf aan dat Affligem de aanbesteding had moeten toewijzen aan de goedkoopste.

Dat had ik hen ook kunnen vertellen en nog goedkoper ook, maar naar mij luisteren ze niet, op ’t schoon verdiep. Waar ze wel naar luisteren is hun architect die dit hele project stuurt en begeleidt. Hij is uiteindelijk degene die de fout heeft laten passeren en niet gereageerd heeft toen men de nummer 2 van de aanbesteding onder de arm wilde nemen. In een normale gemeente zouden we dan ook de kosten voor heel deze poeha (ga maar eens na wat een advocaat en een procedure voor de Raad van State kost – véél) verhalen op die architect om er nadien pek en veren bij te halen. Maar u voelt me al komen. Dat doen we dus niet. De architect blijft volledig buiten schot.

Wie betaalt dan wél voor heel deze geschiedenis? Wat dacht u? De gemeentekas. U dus. Het schepencollege verknoeit een aanbesteding hoewel ze er jaarlijks tientallen behandelen; de architect schijnt exact dezelfde fout gemaakt te hebben waardoor niemand iets zag/wist maar wordt er niet voor beboet en toch draait geen van hen op voor de kostprijs van deze grap! Integendeel, naar analogie van deze aanbesteding wordt het gelag niet betaald door de meest voor de hand liggende, maar door een verrassende derde partij. De belastingbetaler. In ’t Engels hebben ze daar een woord voor. Fishy.

Laat het u een troost zijn dat u er alvast en hopelijk voor het einde van dit jaar eindelijk ook in Hekelgem een uitvaartpaviljoen voor krijgt. Een duur, maar toch.

Hoe het er uit ziet kan ik u helaas niet tonen. De diensten van de schepen lieten me weten dat de enige beschikbare tekeningen te groot waren om in te scannen en me door te mailen (moet ik nu echt geloven dat we daar geen digitale plannen van hebben?). Toen ik verbaasd vroeg welke tekeningen ik dan gezien had op de commissievergaderingen, bleken dat om voorontwerpen te gaan. En dié mochten ze niet doorgeven. U zal het dus moeten stellen met die cover van Jommeke.

Voor zoveel wazigheid, partijdigheid en geritsel verdient Paul, bovenop zijn salaris van de maand (voor "a job not very well done") ook een banaan van de maand. Moge ze hem smaken!