vorige - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 [overzicht] - volgende

29/08/2008 - Léontine, Walter en het verdwenen dossier

Een aantal maanden geleden sloopte voetbalclub De Leeuwkens een paar oude lokalen aan de straatkant (en blies zo een wolk asbest over de buurt) om ze te vervangen door een nieuwbouw. Dat die nieuwbouw enkel op papier een kantine is en in praktijk een feestzaal waaruit men wat extra inkomsten wil halen, is hier vroeger al besproken, en dus zeker geen banaan meer waard. Wat dan wel ? Volg even mee wat er in de luwte van de afgelopen zomer bijna aan mijn aandacht ontsnapte. Bijna ...

Tot mijn verbazing bleek dat er deze zomer aan de afgewerkte nieuwbouw alweer een vergunningsaanvraag uithing; meer bepaald een regularisering van het nieuwe gebouw. Waarom zou je in godsnaam een pas vergund en net opgeleverd gebouw moeten regulariseren? Omdat ik graag met feiten werk, trok ik naar de technische dienst om er het dossier in te kijken. Wat bleek? De originele bouwvergunning was niet afgeleverd zoals de wet dat voorschrijft. Strikt genomen stond de nieuwbouw er dus zonder vergunning.

Errare humanum est, zoals de Romeinen het al zegden, maar dat niemand op de technische dienst en niemand in het schepencollege er had aan gedacht om het toch traditionele én door de wet verplichte buurtonderzoek te doen (commodo et incommodo - alweer die Romeinen) is op zijn minst “bijzonder” te noemen. Daarom wilde ik er het originele dossier van die eerste en dus onterecht afgeleverde vergunning eens bijnemen.

Helaas, dàt oorspronkelijke dossier bleek spoorloos. Na enig aandringen bleek het bij de technische dienst opgehaald te zijn door schepen Walter De Donder. Nu eiste en kreeg Walter vorig jaar al een eigen bureau op het gemeentehuis (vraag maar aan de ambtenaren die het kantoor moesten verlaten voor hem), als ware hij nu al burgemeester en dus vroeg ik om het dossier dààr dan te gaan ophalen. Maar kijk, ook daar bleek het dossier niet te vinden. Walter had het, met andere woorden, ofwel zeer goed verstopt ofwel gewoon mee naar huis genomen.

Het zal u niet verbazen dat beide opties niet alleen ongewoon maar ook onwettelijk zijn omdat ze het inzagerecht van gemeenteraadsleden verhinderen en zo de indruk wekken dat er iets niet mag gezien worden.

Verder naar 30 augustus nu. Dan wordt de kantine feestlijk geopend. 't Is te zeggen, dat dàcht ik. Want wat lees ik op de webstek van de Leeuwkens: de kantine is, nu alle vergunningen binnen zijn, plots opgewaardeerd tot "ontmoetingscentrum" met de naam Liontine. Een goed gevonden woordspeling, daar niet van, maar de Affligemse tongval kennende wordt dat al snel Léontine.

Bij zo'n feestelijke opening hoort natuurlijk een woordje van de een gemeentelijk gezagsdrager. De burgemeester, zou je dan kunnen denken. Maar neen, die staat niet aangekondigd. De schepen van sport dan - het gaat toch over een grote sportclub ? Weer mis. Misschien die van openbare werken ? Nieje ... de schepen die er een woordje mag gaan placeren is die van cultuur, onderwijs, ruimtelijke ordening en huisvesting. Geen idee wie dat is? Ik zal u helpen. Affligemse derde schepen Walter De Donder die schaamteloos een goed werkende sportclub politiek probeert te recupereren. Hoe dat kan aflopen konden we al zien bij de verdwenen voetbalclub FCE Hekelgem, destijds onder de vleugels genomen door schepen De Bacquer.

Schepen De Donder gedraagt zich, met andere woorden, tegenover de Leeuwkens als kardinaal de Rohan destijds tegenover de Franse koningin Marie-Antoinette en haar man, Lodewijk XVI. Helaas begrijpt Walter allicht niet wat ik daarmee bedoel.

Voor al die toevalligheden samen, die er voor zorgen dat het woord “belangenvermening” steeds weer uit mijn toetsenbord wil springen, overhandig ik bij deze graag een tuiltje bananen. Proficiat !
http://www.tim.vu/nl/?pg=blikvangers_overzicht&blikvanger=129
 

09/07/2008 - De duurste foto van Affligem !

In het beleidsplan van schepen voor jeugd Rik Verhavert stond terecht dat er een aantal speeltuintjes moesten komen in Affligem. Ik zeg dat even vooraf opdat Rik het ook zou weten. Tijdens de vorige gemeenteraad liet hij zich namelijk ontvallen dat hij wel betere dingen te doen had dan zijn beleidsplan te lezen. Nu ging ik er van uit dat Rik dat zelf geschreven had, maar ‘t bleek dus van niet. Integendeel, het nog maar lezen van het eigen beleidsplan schijnt hem een brug te ver. Een uitspraak, kortom, die op zich al een banaan waard is, maar er volgde nog meer ...

Midden juni ontdekte Rik namelijk dat er speeltuigen geleverd waren in het gemeentelijk magazijn. Beducht dat een andere schepen met de eer zou gaan lopen, drong hij er op aan dat die speeltuigen sito presto zouden gemonteerd worden in de wijk Pelinck zodat hij er ’s anderendaags een foto kon laten nemen voor de kranten. Kwestie van toch één concrete realisatie te kunnen voorleggen voor hij eind dit jaar verdwijnt uit het schepencollege, hoorde ik hier en daar fluisteren.

De dag nadien werd de speeltuin dus gemonteerd door de werklieden van de gemeente in de Pelinck en kreeg de pers zijn foto, met een stralende Rik in beeld welteverstaan. Vervolgens werd de speeltuin meteen weer gedemonteerd. Immers, de toestellen waren nog niet helemaal afgewerkt. Alles weer de camion op dus, richting gemeentelijk magazijn, om daar weer afgeladen te worden, afgewerkt en nadien terug ingeladen te worden en te installeren op de voorziene plek : de Mattein.

Versta me niet verkeerd: alle politici in Affligem willen dat die speeltuigen er komen. En van mij mag Rik daar best mee in de krant komen, zelfs met een foto. Maar om daarvoor een paar werklieden en een vrachtwagen een paar dagen in de weer te houden, dàt is volgens mij een griezelige verkwisting van middelen. Onze middelen, waarvoor u en ik belastingen betalen.

De foto van Rik in de krant voor de speeltuigen in de Pelinck is dus de duurste foto ooit van een Affligems politieker. En dàt, dat is een lekkere banaan waard. Proficiat, Rik !