vorige - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 [overzicht] - volgende

17/05/2008 - Traditie de nek omgewrongen = banaan gewonnen ! (met filmpje)

Onderstaande tekst lijkt op een familiegeschiedenis maar is wel degelijk de aanloop naar de banaan van deze maand. Volg even mee: In 1775 werd Emmanuel t’ Kint geboren, mijn over-over-over-overgrootvader. In 1830 maakte hij mee hoe een aantal relschoppers in Brussel, Luik, Verviers, Hoei, Namen en Bergen het wettelijk gezag op de vlucht kregen door een paar onvoorstelbaar toevallige meevallers en natuurlijk steun uit Frankrijk. De rebellen slaagden er in om het Zuiden onafhankelijk te verklaren en België was geboren. Emmanuel, voordien al schepen in Hekelgem was, bleef op post in de nieuwe staat, waardoor hij waarschijnlijk zelfs aanwezig was toen de Vlaamse Staak (zie archief) geplaatst werd. In 1835 echter, met de gemeenteraadsverkiezingen, haalde hij amper 17 stemmen. Dat klinkt erger dan het is; men kende toen immers nog het cijnskiesrecht waardoor enkel degene die 21.16 frank belastingen betaalden, konden gaan stemmen. Heel Hekelgem telde daardoor welgeteld 60 kiezers. De intussen 61 jarige Emmanuel trok zich terug uit de politiek, genoot van zijn oude dag en overleed in 1850, het jaar waarin Edward Smith geboren werd die als kapitein in 1912 met zijn Titanic de dieperik zou ingaan.

Emmanuels derde zoon, Cornelis, was ook door het politiek virus gebeten. Hij was schepen in Hekelgem toen generaal Lee zich in de VS overgaf en er zo een einde kwam aan de burgeroorlog. Toen hij in 1900 overleed, was in Barcelona de controversiële architect Antonio Gaudi net begonnen aan het beroemde Park Guël.

Cornelis had twee kinderen. Een dochter, Maria, die intrad in het klooster van Maria Mediatrix als zuster Dorothea. Maria t’ Kint is de eerste Affligemse t’ Kint van wie nog een foto is bewaard gebleven. Haar jongere broertje, Henri, volgde in de voetsporen van zijn vader en was in het eerste kwart van de vorige eeuw actief als schepen van Hekelgem en voorzitter van de harmonie Sinte Cecilia. Hij zat mee in het gemeentebestuur tijdens de moeilijke jaren onder het Duitse bewind van 1914 tot 1918 en overleed in 1934.

Ook de nakomelingen van Henri werkten mee aan het bestuur van de gemeente Hekelgem. Zijn oudste zoon Romain ging in zaken en hield zich ver van de politiek. Toch bleek het politiek virus resistent. Gaston, een zoon van Romain, dook op in de gemeenteraad en werd ook al schepen. Romain was mijn over-overgrootvader en kennelijk heb ikzelf ook via hem de politieke genen geërfd.

In dezelfde periode werd ook de 2de zoon van Henri t’ Kint, Albien, schepen en later zelfs burgemeester van Hekelgem. Diens zoon, Alfons ging ook in de politiek en werd schepen en vervolgens burgemeester, de laatste van Hekelgem. In de top 10 van grootste stemmentrekkers ooit in Affligem, staat nog Alfons nog steeds vermeld, wat een enorme krachttoer is. Hij staat daar immers nog van voor de fusie en dus enkel dankzij stemmen van Hekelgemse kiezers. Ook de zoon van Alfons, Yvan, gooide zich in de politiek en was jarenlang schepen, tot hij door een gelukkig samenvallen van omstandigheden in 2007 onze huidige burgemeester werd.

Dit maar om te zeggen dat een engagment in de Hekelgemse en later Affligemse politiek een mooie traditie is in mijn familie, die dus al heel lang op de vergaderingen van de gemeenteraad aanwezig is. Maar daar komt nu een eind aan.

Dat zit zo: de gemeenteraad komt normaalgezien iedere 2e dinsdag van de maand bijeen. Dat is zo afgesproken opdat iedereen zich daar zou kunnen naar schikken. Met de huidige ruime meerderheid, is er ook geen nood aan schuiven met de datum om er zo voor te zorgen dat er genoeg leden van de meerderheid aanwezig zijn. Daarom was ik er vrij gerust in om een week naar het buitenland te reizen en te vertrekken op 20 mei. Ruim na de 2e dinsdag van mei en op tijd terug voor de 2e dinsdag van juni. Mijn achter-achter neef Yvan moet er net zo over gedacht hebben want ook hij is in diezelfde periode in het buitenland.

Maar wat blijkt nu ? De voorzitter van de gemeenteraad liet weten dat de gemeenteraad zal vergaderen op … 20 mei. Weg met al die beloftes van een vaste datum, den boom in met alle plannen van georganiseerde en goedmenende raadsleden.

Als zoenoffer bij de vraag om alstublieft en eindelijk eens een kalender vast te leggen waar men zich ook gaat aan houden en natuurlijk omdat hij er met deze datum heeft voor gezorgd dat mijn familie er voor het eerst in ettelijke decenia niet bij zal zijn, krijgt de voorzitter van de gemeenteraad de banaan van de maand. Proficiat Stijn Stassijns !
http://www.garagetv.be/video-galerij/fiedelewie/Bert_en_Ernie_banaan_in_je_oor.aspx
 

07/04/2008 - Is een banaan nu GFT of restafval ?

Affligem is een zeer goede leerling op het vlak van selecteren van afval en bijgevolg met het verminderen van de hoeveelheid (duur) restafval. Met zijn allen zijn we duidelijk enthousiast aan het selecteren geslagen. Papier en karton wordt apart opgehaald, net als plastic en drankkartons (de blauwe zakken). Ook glas wordt driftig gedeponeerd in de glasbollen. Zelfs het succes van de GFT zakken (groenten, fruit en tuinafval) is enorm. En dat laatste mag eerlijk gezegd toch wat verbazen: zo’n week lang je afval van groenten stockeren is al een geurige bedoening. Als je daar dan nog wat stukken fruit en het overschot van een paar middagmalen bijgooit, dan wordt zo’n GFT zak al snel een olfactorische nachtmerrie. Vooral als dat ding, zoals bij de meesten onder ons, in je garage staat of naast je terras. En toch is die GFT zak dus een succes. Het zegt wat over de milieubewustheid van de Affligemnaar.

Op 25 maart echter, werden de GFT-zakken niet opgehaald. Dat kan aan de sneeuwval van die ochtend gelegen hebben, maar gezien de sneeuw in de namiddag al volledig weg was, lijkt me dat weinig waarschijnlijk. Een foutje, een vergetelheid ? In alle geval geen reden voor een banaan, ondanks dat ik geen reactie kreeg op mijn email met de vraag naar het waarom.

Maar op 26 maart werd het restafval opgehaald (de zakken waar je dus een sticker op moet plakken). En wat zagen een aantal mensen gebeuren ? Inderdaad : de zakken restafval werden als vanouds in de vuilniswagen geslingerd, gevolgd door ... de GFT-zakken die er nog altijd stonden.

Afval selecteren was die week dus een louter symbolische daad. Alles werd uiteindelijk toch gewoon op dezelfde hoop gegooid. Dat is niet alleen een kaakslag voor iedereen die met het milieu bezig is en dus de moeite doet om zijn afval te selecteren, het is ook nog eens een extra kost voor de gemeente wegens meer restafval die week. Immers, die GFT zakken zijn zwaar en restafval wordt betaald per kilo.

Deze tragikomedie levert de verantwoordelijke schepen, Paul Geeraerts van de CD&V (respect voor het milieu?) een nieuwe banaan op. En je weet het, Paul, de schil van een banaan mag in de GFT-zak. Of bij ’t restafval natuurlijk ...