vorige - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 [overzicht] - volgende

14/01/2008 - Soldaat dood die Sovjetvlag hees op Rijksdag

Mikhail Menin, de Russische soldaat die bij de inname van Berlijn op het dak van de Rijksdag de Sovjetvlag plantte, is dood. Zijn daad gaf aanleiding tot een van de beroemdste foto's uit de wereldgeschiedenis. Toen de Russen eind april 1945 slag leverden in Berlijn, wilde Jozef Stalin maar één ding: de rode Sovjetvlag zo snel mogelijk zien wapperen op de Rijksdag, het Duitse parlement. Op 30 april stormden Mikhail Menin, toen 23, en vier kompanen op het parlementsgebouw af. Ze vonden er de meeste deuren en ramen dichtgemetseld, maar één deur was gewoon op slot en konden ze met een afgebroken tak forceren.
Binnen volgde een kort vuurgevecht met Duitse soldaten, waarna de vijf oprukten naar het dak. Ze hadden geen echte vlag bij zich, maar gewoon een rood doek. Ze beslisten het doek vast te maken aan het grote beeld van Germania, vlak boven de ingang van het parlementsgebouw. Met behulp van hun broeksriemen konden ze uiteindelijk een ijzeren staaf als vlaggenmast vastzetten in de kroon van het beeld en die 30ste april, 's avonds, wapperde de 'Sovjetvlag' boven Berlijn.
Het rode doek dat boven de Rijksdag wapperde, was geen echte vlag. Er stonden zelfs geen hamer en sikkel op. De vlag moest dus worden vervangen door een echte. Bovendien vond Stalin 1 mei een betere datum voor zo'n symbolisch evenement. Daarom werd het planten van de vlag overgedaan. Enkele soldaten klommen opnieuw op het dak. Twee van hen ondersteunden de Georgische onderofficier Meliton Kantaria, die de vlag hees. Daar werd de foto van gemaakt die wereldberoemd werd en die bij dit stukje staat.
Die foto is overigens nadien nog geretoucheerd. De soldaat die Meliton Kantaria ondersteunde, bleek twee horloges te dragen, aan elke pols één. Omdat Russische soldaten in 1945 zich zoiets normaalgezien niet konden permitteren, werd er van uitgegaan dat de soldaat minstens één horloge had gestolen. Een van de horloges werd daarom 'weggewerkt'.
In 2004 trok hij op uitnodiging van een Duitse documentairemaker nog eens naar de intussen weer herstelde Rijskdag. Hij ontmoette er één van de Duitse militairen die er op 30 april 1945 verscholen zat en hem kort beschoten had.
Mikhail Menin, de enige echte eerste Sovjetsoldaat-met-vlag op het dak van de Rijksdag, werd voor zijn heldendaad wel erkend, maar kreeg er nooit enige beloning voor. Hij bleef in het leger en bleef hangen in Psov, zijn laatste standplaats als militair. Hij overleed er volgens de Pravda op 10 januari 2008.
http://english.pravda.ru/russia/history/11-01-2008/103368-soviet_union-0
 

08/01/2008 - De parabels van Urbanus

Urbanus kreeg recent de Prijs van de Vrijheid, die jaarlijks wordt toegekend door het genootschap Nova Civitas. zijn dankwoord bij het aanvaarden van die prijs was niet alleen grappig om horen, het was ook een vlijmscherpe analyse van het huidige politieke denken in ons land.
Lees en geniet mee van de (ietwat ingekorte) speech van Urbain Servranckx !

Goedenavond linkse kaviaarsocialisten en rechtse wereldverslechteraars. Kortom : beste vrienden.

Trots
Ik ben heel trots om de Prijs van de Vrijheid in ontvangst te mogen nemen, maar ik snap niet goed waaraan ik hem verdiend heb. Misschien omdat ik op dit moment bekender ben dan de prijs zelf. De Prijs van de Vrijheid heeft dus eigenlijk Urbanus gekregen. Wat kunt ge daar eigenlijk mee aanvangen vraag ik mij af. Ayaan Hirsi Ali heeft hem ook gekregen en zie wat voor een rustig leventje dat meiske nu heeft.

Jezus
Ik zou een collega van mij willen introduceren waarmee ik vroeger nog gevoetbald heb in 4de provinciale, Jezus van Nazareth. Hij zag dat zijn publiek nogal simpel van geest
was en daarom bracht hij zijn sketchen in de vorm van een parabel. Dat was makkelijker om te verstaan. Ik heb hier eens in de zaal gekeken en heu....

Parabel 1
Als eerste parabel zou ik willen beginnen met ‘De parabel van de verstopte riolering’. In 1971, in volle hippieperiode ben ik al liftend naar Katmandu getrokken. In Iran had ik al een zevental vrienden gemaakt en wij logeerden allemaal samen in hotel ‘De Sultans of Swing’. Die mensen waren daar supervriendelijk en gedienstig. Het eten en de bedden dat
was allemaal dik in orde, maar de toiletten, dat was wat minder. Daar stond geen toiletpot, er zat gewoon een klein gaatje in een betonnen vloer. Ge moest serieus mikken
om uw Nelson Mandela daar zonder kleerscheuren door te krijgen. En er was ook geen wc-papier, dat was nog erger. Er stond enkel een kruikje met water. Dat water moest ge
tegen uw kont kletsen totdat uw achterlicht weer proper knipperde. Dat voelde toch niet zo lekker aan en wij smokkelden telkens stiekem een gazet mee binnen. Na een paar dagen vonden die mensen ons ineens niet meer zo sympathiek want heel de riolering van dat hotel zat verstopt. Wij werden vies bekeken en voelden ons daar niet meer op ons gemak.
Eén ding kan ik met absolute zekerheid zeggen, er was daar geen centrum voor gelijke kansen en racismebestrijding voorhanden om dat hotel te verplichten hun rioleringsysteem aan ons aan te passen. Ze hadden er iets veel humaner op gevonden. Ze hebben ons daar gewoon buiten gesmeten. Totdaar de eerste parabel.

Gastvrij
Wel, net als die Iraniers zijn wij van nature heel gastvrij en heel verdraagzaam, maar de laatste jaren zijn er bij ons ook nogal wat rioleringen verstopt geraakt omdat er iemand
een mand rotte appels had doorgechast en daarmee is de vriendelijkheid er hier ook een beetje uit. De mensen bellen om hulp, maar de ontstoppingsdienst lag met zijn politiek correcte kloten in de zetel te maffen.

Parabel 2
De tweede parabel, is een gevolg van de eerste ‘De parabel van het verschoten konijn’. Een konijn zat rustig zijn klavers te knabbelen. De zon scheen en er kwam een eekhoorn
bijzitten. Ze vertelden wat grappen over eikels en denappels. Toen kwam een vriendelijk lachende vos het gezelschap vervoegen. Meteen schoten het konijn en de eekhoorn weg
en ze verstopten zich angstig onder een struik. De de vos zei verbouwereerd:”Waarom kijken jullie zo raar? Ik kom hier gewoon wat in de zon zitten. Hebt ge iets tegen mijn ros
haar misschien? Zijn jullie racisten?” “Maar nee vos”, zei het konijn, “uw ros haar dat kan ons absoluut niet schelen en er is hier zon genoeg, maar ik herinner mij een paar bloederige incidenten met gasten die net zoals gij van dat ros haar hadden, en daarmee weten wij nu niet zeker of gij hier komt om in de zon te zitten of om onze kop af te bijten.” Tot daar de tweede parabel

Tanghe
Bijna elke avond kunt ge Martine Tanghe in het journaal horen vertellen: “Jongeren hebben in Brussel drie auto’s in brand gestoken en een aantal voorbijgangers gemolesteerd”. Dan hoort ge heel teeveekijkend Vlaanderen denken, “Welke jongeren zouden ze in hemelsnaam bedoelen? West Vlaamse jongeren? Limburgers? Zwitsers? Ik zal eens naar Martine bellen, misschien kan ik daar geld mee winnen.
“Halloo met Martine, welke jongeren bedoelen we? U moet nu antwoorden meneer....”
“Heu.... kattenjongeren! “
“Nee meneer kattenjongeren is niet goed.”

Gevang
Ik las laatst een lezersbrief van een gedetineerde. Wij zitten hier met 6 in een cel, dat is onverantwoord. Ja had hij niks mispeuterd zaten ze daar nog maar met 5 in die cel.
‘In ‘t gevang worden ze nog slechter’ wordt wel eens gezegd. Wel, laat ze lopen en we worden allemaal slechter. Iemand moet toch die rotte appels uit de riolering halen. Dan komt het vertrouwen misschien terug en kunnen we de ramadan en karnaval laten samensmelten en cocktails drinken van muntthee en Westvleteren. En als we zat zijn mekaars kleren uitlachen en zo.

Gezalfde
Maar er is hoop, dierbare getroffenen, er is een nieuwe profeet opgestaan, Karel De Gezalfde. Sedert die de zeven wereldzeeën heeft afgeschuimd, weet hij de boel hier
aardig te relativeren. “Mensen, wat maken wij ons druk om Brussel Halle Vilvoorde, in Afrika is er een sexuele genocide aan de gang. Vrouwen worden er massaal verkracht,
verminkt en vermoord. En wij maken ons hier druk over Franstaligen die in Vlaanderen op Franstaligen kunnen stemmen”. En inderdaad hij heeft gelijk. Als ge dit probleem van op de maan bekijkt dan is het onrecht in Afrika groter dan het onze. Maar wij zitten nu eenmaal niet op de maan, wij zitten hier.
Moeten we dan ieder klein onrechtje laten woekeren zolang het grote onrecht niet is opgelost? Als het daar in Afrika zoveel erger is, waarom is hij dan onlangs naar Kosovo
gegaan? Hij moest zich daar waarschijnlijk hoogdringend een hoed gaan kopen.
Ik zou ook niet weten hoe we die miserie in Afrika moeten oplossen. Onrecht tiert daar welig, dat is een feit. Maar desalnietemin gaat het er hem niet om hoe groot of hoe klein onrecht is, het gaat er hem om dat het onrecht is. Iedereen moet op zijn cirkeltje daar iets proberen aan te doen.

BHV
En BHV ligt toevallig in onze cirkel. Kan iemand ons nog eens duidelijk uitleggen waar die ruzie met de Walen over gaat? Pompt Vlaanderen effectief pakken geld in Wallonie?
En zo ja, wat doen die daar dan mee? Wij hebben toch het recht om dat te weten. Misschien zijn ze met ons kluiten in Herstal een atoombom aan het maken om op onze
kop te droppen.

Plunder
Wij Vlamingen worden langs alle kanten beboet en geplunderd, het zou toch beleefd zijn als men ons zegt waar dit goed voor is. Wij zitten opgescheept met duizenden venijnige graafjes van Alva die ons binnenste buiten keren: “Meneer, u brengt hier een soepmixer in als onkost, maar ik heb ontdekt dat u uw oude mixer heeft hersteld en tweedehands verkocht, waar is dat recu’tje? Terwijl aan de andere kant ene met katarakt achter een loket zit: “u hebt 58 kinderen zegt u en u wilt een grotere sociale villa... komt in orde ”

Cliché
En dan staan ze stom dat er clichés ontstaan. ‘Belgen zijn dom!’. Ja haha, dat is folklore.’Fransmannen zijn arrogant!’ haha zijt maar zeker. ‘Hollanders zijn gierig!’ en geen klein beetje haha. ‘ Japanners hebben een klein pietje!‘ Haha! Walen zijn lui!’ Quoi? Ha non! C’est une honte! Un vrai scandale!
Het bewijs komt echter uit verrassende hoek, namelijk de videoindustrie. Er worden veel meer dvd’s verkocht in Wallonie dan in Vlaanderen. Wie heeft er het meeste tijd om daar naar te kijken denkt ge? Haha, maintenant toi!

Henin
We mogen niet veralgemenen natuurlijk, want neem nu Justine Henin, eindelijk eens een Waalse die geld opbrengt, loopt ze er mee naar Monaco. Justine je t’en prie, revient et
montre la Wallonie comment on fait.

Gennez
Caroline Gennez stond onlangs in de woestijn te roepen: “De sterkste schouders moeten de zwaarste lasten dragen”. Dat klinkt fair, jammer genoeg weten de dragers intussen dat
er nogal wat sterke schouders verstopt zitten tussen de zware lasten.
Als we dit principe nu eens overhevelen naar studenten. Sommigen blokken zich te pletter in de hitte van de zomer, anderen hangen ondertussen in ’t cafe of in de fontein. Zij die hard geblokt hebben zijn geslaagd, de je m’enfoefers zijn gebuisd. Dan komt Caroline: “We zullen van de grote onderscheidingen een pak punten afpakken en aan de gebuisden geven, dan halen die ook hun diploma.”
Let op mijn woorden,volgend jaar liggen er nog tien keer meer in de fontein. Fine tuning, dat is wat hier ontbreekt. Fine tuning.

Tsunami
De mensen zijn gelukkig nog niet helemaal verzuurd, ze zijn best bereid om anderen te helpen als het er op aankomt. Kijk maar met wat een gul hart men heeft gereageerd op de
tsunamiramp. Met dat geld alleen al kunnen ze een dijk bouwen rond de Indische oceaan. Ik vind het trouwens heel verrassend dat er van dat tsunamigeld niks naar Wallonie werd getransfereerd. Dat heeft de PS dan toch over het hoofd gezien.

Beschaving
Maar al bij al leven wij in het schoonste land van de wereld. Ik zie toch nog redelijk wat overblijfselen van een vredige beschaving. De mensen wachten beleefd hun beurt af bij
de bakker. In de file zet iedereen zich spontaan opzij als er achteraan een ambulance aankomt. Dat moeten we koesteren. De nachtmerrie is, dat we bij de bakker staan aan te schuiven. Een ambulance met loeiende sirene stopt vlak voor de winkel. Er komen twee ambulanciers uitgesprongen en met hun draagberrie stormen ze de winkel binnen.
Iedereen gaat opzij en dan roept die ambulancier tegen de bakker: “4 croissants, 3 boterkoeken en 6 pistolees”. Ja, dan is alles verloren, dan zijn we dat ook kwijt, want
vanaf dan gaat niemand nog opzij voor een ambulance.

Urbanus

PS : zie ook een eerder opiniestuk van de hand van Urbanus op onderstaande link
http://www.tim.vu/nl/?pg=blikvangers_overzicht&blikvanger=71